اعترافات تلویزیونی: هم‌بی‌اعتبار ،هم خلاف قانون

نویسنده حامد در تیر ۷م, ۱۳۸۸

اعترافات تلویزیونی: هم‌بی‌اعتبار ،هم خلاف قانون

ظاهرا قرار نیست صدا و سیما از اقدام‌های خودسرانه و غیر قانونی خویش در نمایش اقرارهای تلویزیونی دست بردارد. هفته گذشته اقرارهای تلویزیونی چند نفر از کسانی که از طرف صدا و سیما به عنوان «اغتشاش‌گر» معرفی شدند در رسانه به اصطلاح ملی پخش گردید. این در حالی بود که با توجه به زمان دستگیری این افراد و زمان پخش اقرارهای تلویزیونی به هیچ عنوان امکان رسیدگی قانونی… بقیه مطلب را در صفحه اصلی بخوانید.

وقتی کاربران از خبرگزاری ها جلو میزنند…!

نویسنده حامد در خرداد ۲۷م, ۱۳۸۸

سلام

این درگیری های اخیر توی کشور باعث شده که چشم دنیا بیش از پیش روی ایران ثابت بمونه و از مقامات رسمی کشورها گرفته تا مردم عادی قصد دارن که از اخبار حوادث لحظه به لحظه مطلع بشن. از این رو کار خبرگزاری ها بیش از پیش سخت شده. زمانهایی هم هست که یک خبرگزاری بنا بر شرایط موجود و تصمیمات پشت پرده‌ای که هست از روی عمد پوشش خبری رو انجام نمیده یا به حداقل میرسونه. مسئله دیگه اینه که این خبرگزاری هر چقدر هم سریع باشن نمیتونن ثانیه به ثانیه مطلب منتشر کنن و یا از طریق رسانه های تصویری مصاحبه و ویدئو نمایش بدن.

در این زمان هستش که رسانه های مردم محور که در رأس اونها شبکه بزرگ اینترنت هست وارد عمل میشن. این روزها سایتهایی که با عنوان وب۲ مشخص میشن بیش از هر زمان دیگری به کمک مردم میان تا از این دنیا و حوادثی که توش اتفاق میافته عقب نمونن. سایتهایی مثل توییتر،  فرندفید،  فیس بوک،  مای اسپیس و…

در این میان سرویس میکروبلاگینگ توییتر تونسه سردمدار این خبر رسانی آنلاین باشه. این سرویس با محیط ساده و کاربرپسندش روزانه میزبان هزاران توییت کاربران در مورد آخرین اخبار تحولات ایران و جهان هستش. به علت مسائل امنیتی نمیتونم اشخاصی که مشغول به ارسال اخبار درگیری های ایران هستن رو نام ببرم. اما از همینجا براشون آرزوی موفقیت میکنم و امیدوارم این خبر رسانی ها براشون مشکل ساز نشه.

اندکی صبر! چه شد؟! شب که هنوز اینجاست.

نویسنده حامد در خرداد ۲۳م, ۱۳۸۸

سلام
نتایج انتخابات هم مشخص شد. اعتراف میکنم اون چیزی نیست که من انتظار داشتم یا حداقل آرزو میکردم.
تقصیر به گردن حکومت نیست. این مردم بوده‌اند که همیشه چوب نادانی خود را میخورند.
به فکر فرو میروم…

رأی میدهم!، رأی نمیدهم!

نویسنده حامد در خرداد ۲۲م, ۱۳۸۸

سلام
خوب بحث انتخابات داغه و من هم گفتم تا تنور داغه بچسبونم و یه پستکی در مورد این اتفاق بنویسم.
انتخابات طبق تعریف فعالان مدنی و اجتماعی بارزترین نمونه دموکراسی یک ملته که هر چه شرکت در انتخابات بیشتر باشه نشون دهنده میزان دموکراسی در کشوره.
حالا میریم سرغ نظر برخی مراجع دینی…
به گفته اونها شرکت در انتخابات یک فریضه دینی و ملیه و بر هر کسی واجب. و البته من با این نظر مخالفم.
و حالا میریم سراغ نظر خودم…
به نظر من شرکت در انتخابات حق مسلم یک فرد هستش. حق دیگری که این فرد داره اینه که میتونه به هر نحوی از حقش استفاده کنه و یا اصلا نکنه. پس به این نتیجه میرسیم هر کس نخواد در انتخابات شرکت کنه کاملا حقشه و میتونه کنار بشینه.
و اما انتخابات این دوره ریاست جمهوری ایران یه فرق اساسی به دوره ها پیشین داشت. مهمترین تفاوت میزان آزادی هایی بود که به مردم داده شده تا بتونن آزادنه از یک نفر حمایت کنن و یا حتی شخص دیگری رو تخریب کنن.
به امید خدا این دوره سر آغاز یک سری تحولات اساسی در کشور خواهد بود و نوید این رو میده که در آینده ماهم مثل خیلی از کشورهای دنیا بتونیم در یک فضای کاملا سالم و به دور از تخلف در انتخابات شرکت کنیم یا تحریمش کنیم!!!

و در آخر اینکه من هنوز رأی ندادم. مشتاقم که هر چه زودتر پای صندوق رفته و نقش هر چند کوچکی در انتخاب مردی که در چهار سال آینده بر کشورم ریاست خواهد کرد، داشته باشم.

ویرایش: خوب سرانجام من هم رأی خود را به صندوق انداختم. به قول یکی نه سبز پوشیده بودم، نه دستبند سبز داشتم، تنها چیز سبز من دلم بود.


کپی رایت ۷ سال. قدرت گرفته از وردپرس طراحی از پوسته های وردپرس ترجمه از متابلاگ

۷ سال is Digg proof thanks to caching by WP Super Cache