فکر میکنم حدود شش ماهی از آخرین پست واقعی که توی وبلاگ نوشتم میگذره. توی این مدت خیلی کارایی کردم که خوب من رو از نوشتن و ادامه دادن این وبلاگ باز داشتن و باعث شدن که نتونم اونطور که میخوام برای اینجا وقت بذارم.
متأسفانه یکی از اخلاق‌های بد من اینه که اگر بین یه کاری فاصله بیوفته خیلی بعیده که بتونم ادامه کار رو از سر بگیرم و به قدرت قبل پیش برم. این وبلاگ هم از اون کارهایی که فاصله‌ای که بین نوشتن پست‌ها افتاد باعث شد که بی توجه رها بشه گوشه‌ای از این اینترنت بی حد و مرز.
توی این مدت در این وبلاگ نزدیک به 160 مطلب منتشر شده که نه همشون ولی اکثرشون (خوب یا بد) نتیجه تلاش و تحقیق شخصی خود من بوده.
اما خوب از اونجایی که برای هر چیزی که آغازی داره, پایانی هم مقدر شده این وبلاگ هم به پایان راه خودش رسیده. اما این پایان کار من نیست…
تصمیماتی این اواخر گرفتم که باعث شد به این نتیجه برسم که من نمیتونم از این اینترنت لعنتی جدا بشم و همیشه باید یه ردی از من توی این نت پهناور موجود باشه. به همین خاطر من, از این پس توی دامین ootooban.com خواهم نوشت. هر کسی فکر میکنه نوشته های من میتونه واسش جالب باشه از این به بعد می‌تونه اونجا دنبال من بگرده…
وبلاگ ۷ سال هم از لحظه انتشار این پست به مدت یک ماه سر جای خودش میمونه و بعد از اون تاریخ به دامین جدید ریدایرکت میشه.
به امید دیدار شما در وبلاگ جدید…